Oradan bir yarim yil o'tib men yurtimizga qaytim. Judayam judayam sog'ingandim. Aeraportda o'rtowlarim kutib olishdi. Men biroz bo'yim o'sib, oqarib, semirib qaytgandim. Xammasi qornimga barmog'i bilan turtib qorin qo'yibsanmi deb kulishardi. Uyga keldik oyijonim xursand bo'lib, sevinch yoshlarini yashirolmay yig'lab, meni yuzlarimdan o'pardi. Dadam ham mendagi o'zgarishni ko'rib: - O'g'lim mendek bo'lib ketibsanu, endi uylantirmasam bo'midi, dedilar. Men kulib uyalib yerga qaradimda - hali yoshmanu dada uyaltirmang, dedim. Birpasda qarindoshla yig'ildi. Barchasi bilan hol axvol so'rashib uy uylariga ketgach, oyimni simkartasini oldim va do'kondan vaucher sotib oldim. Men ketgach qishloda hechkim paynet ochmabdi. Megabayt sotib oldimda darrov internetga kirvoldim. Gulining dugonasidan u haqda so'radim. U boshida gapni aylantirdi lekin men tixirlik qilavergach u xammasini aytib berdi.
- Bir kuni ertalab Guli o'qishga ketayotganda, chorraxada svetafordan o'tayotganida uni mashina urib yuboradi. Haydovchi qaysidir korxonada qorovul ekan. Tungi smenada mijja qoqmagani uchun rulda ko'zi ilingan. Gulining qovurg'asi va ikkita oyog'i singan ekan. Operatsiya yaxshi o'tdi. Guli tuzaldi lekin unga ko'p yurish mumkin emasdi. Guli sendan bu gaplarni yashirdi chunki uni o'ylab xavotir olishingni istamadi. Keyin u yana oyog'i og'rib yurolmay qoldi. U o'zini urintirib tayoqsiz juda ko'p yurgan. Uni chap oyog'ida gangrena borligi aniqlangan. Agar uni chap oyog'ini tizzadan past qismini kesib tashlashmasa olti oydan keyin kasallik butun tanaga tarqaladi va u......o'ladi. U albatta rozi bo'lmadi va sen bilan yigitim bor deb orani ochdi. Xozir u kasalxonada. Uni hechkim operatsiyaga ko'ndira olmayabdi. Balkim bu ish seni qo'lingdan kelar Farruh....
Bu xabarni yig'lab o'qidim. Men butunlay xolsiz bo'lib devorga suyanib qoldim. Mana u nega bunday qilgan. Nega menga rostini aytmagan? Nega? Uni tezroq ko'rishim kerak. O'rtog'imga qo'ng'iroq qildim. Uni mashinasida Guli yotgan shifoxonaga bordik. Uni palatasiga kirdim. Xonaga kirdimu oyoqlarim bo'shashib ketdi. Uni yoniga qanday borganimni bilmiman. Oyoqlari gipslangan, ozib qolganidan ko'zlari ichkariga kirib ketgan. Sekin uni yoniga o'tirdim va past ovozda. Gguli dedim. Ovozim titrab chiqganini o'zim ham sezdim. U sekin ko'zini ochdi va menga qarab siniq jilmayib qo'ydi.
- Mmmeni kechir Farruh.
- Nega bunday bo'ldi.
- Meni deb siqilishingni istamadim.
- Bilishga xaqqim bor edi.
- Bilaman, lekin sen o'zga yurtda o'z tashvishing o'zingga yetarli bo'ladi, meni bu holga tushganimni eshitib battar siqilarding. Undan ko'ra mendan nafratlanganing yaxshi deb o'yladim.
- Nega operatsiyaga rozi bo'lmading axir o'lishing munkin.
- Hechkimga keraksiz nogiron bo'lib yashagandan o'lganim yaxshi.
- Bu nima deganing, sen menga keraksan, men senga uylanaman, nima bo'lishidan qat'iy nazr.
- Yo'q Farruh, sen yolg'iz o'g'ilsan, ota onangga xizmat qiladigan soppa sog' qizga uylanishing kerak. Menga uylansang bir umr nogiron qarab o'tasan.
- Baribir senga uylanaman.
- Farruh menga so'z ber, boshqa qizga uylanaman deb, shundagina men operatsiyaga rozi bo'laman.
- Menga bunday shart qo'yma sensiz yasholmiman.
- Unda men operatsiyaga rozi bo'lmiman va olti oydan keyin o'lishim mumkin. Tanla Farruh.
(davomi bor)