Davomi bor . .|SeXrTaR|НОМУСЛИ КИЗ
Хизмат сафари билан пойтахтга боришга тўғри келиб қолди. Ўзимга керакли нарсаларни олдим-у уч кунлик сафарга отландим. Манзилга тезроқ етиб бораман, деган ниятда енгил машинада кетмоқчи бўлдим. Чунки, «Нексия»ни шамолдек елдирадиган йигитлар кам эмас-да. Кўз очиб юмгунча Тошкентда бўласиз. Худо асраса бўлгани…
«Нексия»нинг олд ўриндиғи, ҳайдовчининг ёнида мен тенги йигит, орқада тўлароқ аёл ва ўртамизда кўҳликкина қиз йўлга тушдик.
Бир одатим бор, янги жойга кириб борсам, аввал ўша ердагиларнинг юз қиёфасини эслаб қолишга ҳаракат қиламан. Шундагина ҳаракатланишим, ўзимни тутишим қулай бўлади. Муомала ҳам тезда қовишади. Қолаверса, ҳам суҳбатдошлар саноқли, ҳам тиқилинч жойда, масалан, енгил машинада бўлсангиз, зерикмай кетиш учун албатта, ўзингизга шерик топишингиз керак. Энг қизиғи, кўпчилик бундай суҳбатдошдан маънан манфаатдор.
Аммо бу сафарим, йўлга кетадиган икки-уч соатлик вақт кўнгилдагидек ўтишига шубҳам бор эди. Чунки, мен билан гап сотиши мумкин бўлган биргина йўловчи, анави – олдинги ўриндиқда ўтириб олган, кўринишидан маҳмадона йигит бўлса, у билан гаплашиб кетиш ноқулай. Ортга эгилавериб, асабга тегиши мумкин. Ундан кўпам бамаъни фикр чиқишига умид йўқ. Кўзи кўп олма терар экан. Озгина фурсат ичида бир неча бор ортга қараб-қараб олди. Ҳайдовчини эса кўринишиданоқ фақат пул қизиқтириши билиниб турибди. Унақалар одатда, сизни машинасига миндирган бўлсаям, нархни келишиб қўйган бўлсангиз ҳам, ҳаётдан, жамиятдан нолишни билади. Гўёки у яшашдан нолиса, сиз унга кўпроқ пул берадигандек. Лекин аксарият ҳолда улар мақсадига етишади. Чунки, машинадан тушаётганда, пулни тўлиқ бермасликка ийманасиз. Бир сўз билан айтганда, бу тоифада ҳам маъни қаҳат. Қизнинг ёнидаги тўла аёл касалманд шекилли, чуқур-чуқур нафас олиб, ўзини беҳузур сезяпти. Шунинг ўзиёқ ундан ёқимли суҳбатдош чиқмаслигига асос бўла олади. Бунга унинг ўзида ҳам тоқат йўқ. Аммо қиз эса… бу бошқа масала!
У ёқимтойгина қиз эди. Буни унинг ёнига келиб ўтирганим ҳамоно сезгандим. Чорак соат давомида аёлга қараш баҳонасида қизни ҳам кузатдим. Ёши йигирмалардан ошган, сочлари қоп-қора, елкасидан бироз пастроққа тушиб турибди, кўзлари, лаблари бироз табассумга мойил, оппоқ юзи эса гўдакларникидек, ғуборсиз, қаймоқранг кофтасининг ёқалар бирозгина очилган эди… Унинг юбкаси эса юқоридаги мумтозликни бузиб турарди. Чунки, юбка тиззадан тепароқда экан. Жин урсин! Мана шу услубда – оддий ва очиқ кийинган қизлар ўзига жуда юқори баҳо беришади. Улар жуда расмий бўлади. Демак, суҳбатингиз ҳам қуруқ кечади. Ундан ҳам ёмони, кўпчилик қизларга нисбатан ақллироқ бўлишади. Яхшиси, сафар давомида оғзимга талқон солиб, кўзимни юмиб кетавераман. Ишонинг, мен шунга қарор қилдим. Ҳатто хаёлга берилган киши қиёфасида, деразадан атрофни томоша қилиб кета бошладим.
Самарқанд ҳудудидан чиқдик. Очиғи, бу вақт давомида зерикиб кетдим. Одатда, соатлаб ҳеч ким билан суҳбатлашмаслигим ҳам мумкин. Буни кўп бора синаганман. Ҳатто тинчлик, сокинлик менга ҳузур бағишлаган вақтларам бўлган